Jakie są rodzaje aparatów ortodontycznych?
 

Ruchomy (wyjmowany) aparat - proponuje się dziecku, które ma zęby mleczne lub mieszane (zarówno mleczne jak i stałe). Należy go nosić 12-14 godzin na dobę przez około 2 lata. Służy on usuwaniu wad w obrębie szczęk, a zęby prostuje tylko w niewielkim stopniu. Jeżeli dziecko ma krzywe zęby, po usunięciu wady zgryzu (za pomocą aparatu ruchomego) zakłada się aparat stały, przeznaczony do prostowania zębów, ponieważ należy mieć na uwadze, iż za pomocą aparatu zdejmowanego koryguje się mniejsze wady aniżeli przy użyciu stałego.
 

Stały aparat (ma różne elementy zakładane przez lekarza i tylko przez niego mogą być zdjęte) stosuje się przy uzębieniu mieszanym bądź stałym. Można nim zrobić najdrobniejsze poprawki estetyczne, ale też wyleczyć ciężką wadę zgryzu. Składa się z zamków mocowanych na każdym zębie. Przez zamki przewlekany jest cienki drucik - łuk - który działa na zęby z określoną siłą, przesuwając je względem siebie lub obracając względem własnej osi. Zamki mogą być zrobione z różnych materiałów: metalu, porcelany, czy kryształu. Niemal zupełnie niewidoczne (ale też najdroższe) są zamki z półprzezroczystego kryształu. Młodzi pacjenci chętnie decydują się na założenie na zamki kolorowych gumek (ligatury), które zabawnie wyglądają. Wymienia się je podczas każdej wizyty kontrolnej.
 

Aparat samoligaturujący - to nowoczesny system ortodontyczny, umożliwiający skrócenie czasu trwania zarówno poszczególnych wizyt, jak i całego leczenia! Aparaty samoligaturujące to kolejny krok w rozwoju ortodoncji, polegający na zamykaniu łuku ortodontycznego w szczelinie zamka za pomocą specjalnej klapki lub zatrzasku, a nie przywiązywaniu go gumką (tzw. ligaturą). Łuk przesuwa się swobodnie, eliminując znacznie tarcie, co jest szczególnie ważne zwłaszcza w początkowej fazie leczenia. Unikalna budowa zamków zapewnia zminimalizowanie nieprzyjemnych odczuć dla pacjenta.
 

Typowe etapy leczenia ortodontycznego:

  • konsultacja ortodontyczna, wykonanie badań diagnostycznych (modele gipsowe, zdjęcia rtg: panoramiczne, cefalometryczne - według wskazań)
  • skierowanie do leczenia próchnicy, względnie leczenia chirurgicznego w celu przygotowania do leczenia aparatem ortodontycznym
  • ustalenie planu leczenia ortodontycznego (typ aparatu, przewidywalna długość leczenia)
  • założenie aparatu ortodontycznego
  • przekazanie pacjentowi zasad postępowania z aparatem, higieny jamy ustnej podczas leczenia ortodontycznego
  • odbycie regularnych wizyt kontrolnych, odbywających się przeważnie co miesiąc
  • zdjęcie aparatu ortodontycznego po zakończonym leczeniu
  • utrzymanie efektów leczenia poprzez przeciwdziałanie nawrotowi wady (płytki retencyjne, retainery)
     

Jakie objawy u dziecka wskazują na potrzebę konsultacji ortodontycznej:

  • asymetria w rysach twarzy
  • szkodliwe nawyki (np. ogryzanie paznokci, ołówków, długopisów, ssanie palca, smoczka)
  • wada wymowy
  • oddychanie ustami
  • dysfunkcja języka
  • stale otwarta buzia
  • przedwczesna utrata zębów mlecznych (najczęściej na skutek powikłań próchnicy)
  • nadmiernie wysunięta lub cofnięta bródka
  • nieprawidłowe uszeregowanie zębów: nadmierne stłoczenia lub szpary między zębami
     

Jakie objawy u osoby dorosłej wskazują na potrzebę konsultacji ortodontycznej:

  • zgrzytanie zębami
  • ścieranie się zębów
  • odsłanianie się szyjek zębów
  • stłaczanie się zębów
  • nadmierne odkładanie się kamienia
  • niezadowalająca kosmetyka w postaci stłoczeń, obrotów zębów, szpar